De Russische monumenten sneuvelen in Litouwen bij bosjes. De sporen van de Sovjet-overheersing wil men zo snel mogelijk uitwissen. Dat kan ook sinds veel monumenten uit de Sovjettijd monument af zijn. Op de begraafplaats van Kapinės staat het gedenkteken voor de gevallen soldaten van het Rode Leger er gelukkig nog keurig bij. Een idyllisch plaatje haast, zo met vers gevallen sneeuw. 

Op de enorme begraafplaats is een groot deel van de geschiedenis van Litouwen terug te vinden in graven en gedenkstenen. Helden werden vijanden, vijanden werden helden, met heel wat gesleep met lijken tot gevolg. Meer recent zijn ook 12 van de 14 slachtoffers van de opstand van 13 januari 1991 tegen de Sovjets er begraven.

Ik loop er rond op 16 februari 2018, de dag dat de honderdjarige onafhankelijkheid van Litouwen gevierd wordt. Er is niemand op het kerkhof. Litouwse graven zijn versierd met het geel-groen-rood van de Litouwse vlag.

Het monument voor de gevallen soldaten van het Rode Leger is een staaltje sociaalrealisme op zijn mooist. De zes soldaten passen prima in het sneeuwlandschap met hun lange jassen en stoere koppen en met een duidelijk herkenbare uit steen gehouwen kalashnikov. De letters met de jaartallen zijn zeer eighties verantwoord. Het is te hopen dat met dit monument niet hetzelfde lot wacht als de beelden op de Groene Brug.

 

Snelle feitenNationaal Theater
➜ Beeldhouwer: Juozas Burneika, 1951
➜ Architect monument: Rimantas Dicius, 1984
➜ Lees het artikel op Wikipedia (Litouwse versie voor meer informatie; kies vertalen).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s